ค้นเจอ 47 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*รส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสาวรส

น. ชื่อไม้เถาชนิด Passiflora laurifolia L. ในวงศ์ Passifloraceae ดอกสีม่วง กลิ่นหอม.

อภิเษกสมรส

(ราชา) ก. แต่งงาน.

อมฤตรส

[อะมะรึดตะ-] น. น้ำทิพย์; พระธรรม (ในพระพุทธศาสนา).

อรรถรส

[อัดถะรด] น. รสแห่งถ้อยคำ, ถ้อยคำที่ทำให้เกิดความซาบซึ้ง, ถ้อยคำที่ทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจ.

ออกรส

ว. มีรสมีชาติ, โดยปริยายหมายความว่า เป็นที่ชอบอกชอบใจ, สนุกสนาน.

อังคีรส

[-คีรด] ว. มีรัศมีซ่านออกจากพระกาย, เป็นพระนามของพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง. (ป., ส.).

อุรส

[-รด] น. “ผู้ที่เกิดแต่อก” คือ ลูก. (ส. อุรสฺย).

เอกรส

[เอกกะ-] น. รสอันเอก ได้แก่ วิมุตติรส คือ รสที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลส. (ป.).

เอารส

[-รด] น. ลูกของตนเอง. (แผลงมาจาก โอรส). (ส.).

โอรส

[-รด] น. ลูกชาย (ใช้แก่เจ้านาย). (ป. โอรส ว่า ผู้เกิดแต่อก).

ปัณรส,ปัณรส-

[ปันนะระสะ-] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ