ค้นเจอ 89 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*รบ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นครบาล

[นะคอนบาน] น. (เลิก) ผู้มีหน้าที่ในการปกครองนครหลวง; ชื่อทบวงการเมืองระดับกระทรวงในสมัยก่อน คือ กระทรวงนครบาล ซึ่งมีหน้าที่ปกครองเขตนครหลวง; เรียกตำรวจที่มีหน้าที่ระวังและระงับเหตุการณ์ทางอาญาในกรุงเทพมหานครว่า ตำรวจนครบาล.

นครบาลจังหวัด

(เลิก) น. ผู้ว่าราชการจังหวัดในเขตนครหลวง.

นรเทพ,นรนาถ,นรนายก,นรบดี,นรบาล,นรราช

[นอระ-] น. พระราชา. (ป., ส.).

นักรบ

น. ผู้ชำนาญในการรบ, ทหาร.

นักษัตรบดี

น. ดาวพระพุธ. (ส.).

นักษัตรบถ

น. ฟากฟ้า. (ส.).

แนวรบ

น. แนวที่มีการสู้รบกัน.

บุตรบุญธรรม

[บุดบุนทำ] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน.

บุรพภัทรบท,ปุพพะภัททะ

[บุระพะพัดทฺระบด, บุบพะพัดทฺระบด, ปุบพะพัดทะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๕ มี ๒ ดวง เห็นเป็นรูปราชสีห์ตัวผู้หรือเพดานตอนหน้า, ดาวโปฐบท ดาวแรดตัวผู้ หรือ ดาวหัวเนื้อทราย ก็เรียก.

ปรบ

[ปฺรบ] ก. เอาฝ่ามือตบกันหลาย ๆ ครั้งให้เกิดเสียงเพื่อแสดงความยินดีเป็นต้น ในคำว่า ปรบมือ, ตบมือ ก็ว่า; ตี เช่น ไก่ปรบปีก ช้างปรบหู.

ปรบไก่

น. ชื่อเพลงพื้นเมืองอย่างหนึ่ง ใช้ตบมือเป็นจังหวะ และว่าแก้กันอย่างเพลงฉ่อย, ชื่อหน้าทับประกอบเพลงดนตรีแบบหนึ่ง.

ปรบมือให้

(สำ) ก. ยกย่อง, สรรเสริญ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ