ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่เห็นไกลลิบหรือสูงลิบ เช่น เรืออยู่ไกลลิ่ว ภูเขาสูงลิ่ว.
[อัดทะ-] น. ทาง, ทางไกล, ระยะไกล; กาล, กาลยาวนาน. (ป.; ส. อธฺวนฺ).
ก. เดินทางไกลไปยังที่ต่าง ๆ โดยมักไปเป็นประจำ.
(สำ) ก. หวังในสิ่งที่อยู่ไกลตัว.
ก. แลไป, มองดูในระยะไกล.
ว. ที่ไปมาลำบากมาก, ที่ห่างไกลความเจริญ.
(ปาก) ว. ใช้ประกอบนามที่อยู่ไกลออกไป.
(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.
ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.
ว. ไกล, ห่าง, พ้นออกไป. (ป., ส.).
ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.
(ปาก) ส. คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป.