ค้นเจอ 144 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ไกล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลิ่ว

ว. อาการที่เห็นไกลลิบหรือสูงลิบ เช่น เรืออยู่ไกลลิ่ว ภูเขาสูงลิ่ว.

อัทธ,อัทธ-,อัทธ์,อัทธา,อัทธาน

[อัดทะ-] น. ทาง, ทางไกล, ระยะไกล; กาล, กาลยาวนาน. (ป.; ส. อธฺวนฺ).

ขึ้นเหนือล่องใต้

ก. เดินทางไกลไปยังที่ต่าง ๆ โดยมักไปเป็นประจำ.

ชี้นกบนปลายไม้

(สำ) ก. หวังในสิ่งที่อยู่ไกลตัว.

ทอดตา

ก. แลไป, มองดูในระยะไกล.

ทุรกันดาร

ว. ที่ไปมาลำบากมาก, ที่ห่างไกลความเจริญ.

นู้น

(ปาก) ว. ใช้ประกอบนามที่อยู่ไกลออกไป.

ปลายอ้อปลายแขม

(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.

ลิบลับ

ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.

วิทูร

ว. ไกล, ห่าง, พ้นออกไป. (ป., ส.).

สุดขอบฟ้า

ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.

นู่น

(ปาก) ส. คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ