ค้นเจอ 339 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สาณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วณ,วณ-,วณะ

[วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).

วิเศษณ,วิเศษณ-,วิเศษณ์

[วิเสสะนะ-, วิเสด] (ไว) น. คำจำพวกหนึ่งที่แต่งหรือขยายคำนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์เพื่อบอกคุณภาพหรือปริมาณเป็นต้น เช่น คนดี นํ้ามาก ทำดี ดีมาก. (ส.).

สมณ,สมณ-,สมณะ

[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).

สรณ,สรณ-,สรณะ

[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).

สาธารณ,สาธารณ-,สาธารณะ

[สาทาระนะ] ว. เพื่อประชาชนทั่วไป เช่น สวนสาธารณะ โทรศัพท์สาธารณะ บ่อน้ำสาธารณะ, ทั่วไป เช่น ถนนนี้ไม่ใช่ถนนสาธารณะ อย่าแต่งตัวประเจิดประเจ้อในที่สาธารณะ. (ป., ส.).

ศาณ

น. ผ้าป่าน. ว. ทำด้วยป่านหรือปอ. (ส.; ป. สาณ).

ญวน

ญวณ

ปรนนิบัติ

ปรณนิบัติ

ประนีประนอม

ประณีประณอม

บิณฑ,บิณฑ-

[บินทะ-] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส. ปิณฺฑ).

ปาณก,ปาณก-

[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ