ค้นเจอ 444 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วต,วต-,วตะ

[วะตะ-] น. พรต, ข้อปฏิบัติ; ความประพฤติ; การจำศีล, การบำเพ็ญทางศาสนา, การปฏิบัติ; ประเพณี, ธรรมเนียม. (ป. วต; ส. วฺรต).

วาต,วาต-,วาตะ

[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).

อมต,อมต-,อมตะ

[อะมะตะ-, อะมะตะ] ว. ไม่ตาย เช่น อมตธรรม, เป็นที่นิยมยั่งยืน เช่น เพลงอมตะ. น. พระนิพพาน. (ป.; ส. อมฺฤต).

อรหันต,อรหันต-,อรหันต์

[อะระหันตะ-, ออระหันตะ-, อะระหัน, ออระหัน] น. ชื่อพระอริยบุคคลชั้นสูงสุดใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ เรียกว่า พระอรหันต์. (ศัพท์นี้ใช้ อรหา หรือ อรหัง ก็มี แต่ถ้าใช้เป็นคำวิเศษณ์หรืออยู่หน้าสมาสต้องใช้ อรหันต). (ป.; ส. อรฺหนฺต).

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

ฤๅเยา

ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.

โคตร

โครต, โคต, โคด

มิหนำซ้ำ

ว. เท่านี้ยังไม่เพียงพอ, หนักยิ่งไปกว่านั้นอีก, เช่น ตัดเท้าตัดกรแล้วมิหนำ ซ้ำฆ่าสุริย์วงศ์ยักษี. (รามเกียรติ์).

สามิกะ

น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).

ประณีต

ปราณีต, ประนีต

วิหารคด

วิหารคต

อาฆาตมาดร้าย

อาฆาตมาตร้าย


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ