ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. สารภาพความผิดเพื่อให้พ้นบาป.
น. ส่วนที่สุดของหลังคาที่ยื่นพ้นตัวเรือนออกมา.
ก. พยายามป่ายปีนให้พ้นอันตราย.
ก. กระวนกระวาย, กระสับกระส่าย, ดิ้นรนจะให้พ้นจากทรมาน.
[มุด-] ว. ซึ่งพ้นแล้ว. (ป.; ส. มุกฺต).
[มุด-] น. ความพ้น. (ป.; ส. มุกฺติ).
ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.
ว. ไกล, ห่าง, พ้นออกไป. (ป., ส.).
[สฺริด] ก. ผ่านไป, พ้นไป, ล่วงไป. (ส.).
น. ภาวะที่พ้นความสามารถที่ใครจะป้องกันได้.
(สำ) ก. ปัดความผิดให้พ้นตัว, ยกตัวเองให้พ้นผิด, ยกตนเหนือคนอื่น.
ก. ไปเสียให้พ้น, หลีกไปให้พ้น, เช่น หนีภัย หนีทุกข์; หลีกเลี่ยง เช่น หนีภาษี หนีโรงเรียน.