ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พูดอย่างดัดจริต, พูดเชิงประจบประแจง.
ก. พูดกันไปพูดกันมาให้มากเรื่องเกินสมควร.
ก. พูดสอดขึ้นมาในเวลาที่เขากำลังพูดกันอยู่.
[-พฺรอก] ก. พูดลวง, แสร้งพูด.
ก. ทำได้อย่างที่พูดไว้, รักษาคำพูด.
ก. ยืนยันคำพูดที่พูดไปแล้วโดยไม่เปลี่ยนแปลง.
ก. ไม่ทำตามที่พูดไว้, ไม่รักษาคำพูด.
(ปาก) ก. พูดเอาอกเอาใจ, พูดเกลี้ยกล่อม.
(ปาก) น. คนที่พูดดี พูดเก่ง หรือพูดคล่องน่าฟัง.
ก. พูดเสียงเอ็ดอึง, พูดหาเรื่อง, พูดเหลวไหล; ทำเหลวไหล.
ก. พูดอย่างนั้นเสมอ ๆ, พูดจนเป็นนิสัย.
ว. ชอบพูดพล่าม, ชอบพูดเพ้อเจ้อ.