ค้นเจอ 5,943 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ป.พ.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บูรพ์,บูรพะ

[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.

โสณะ

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓). (ป.; ส. โศณ).

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

พลานึก

น. ทหาร, นักรบที่ต้องใช้กำลังกาย. (ป., ส. พลานีก).

พัทร

[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).

กระถั่ว

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

กะถัว

น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).

กะทับ

น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

กาหัก

น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).

กินปลิง

น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ช้อนนาง

น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ