ผลการค้นหา

ปริ-* *ปริ- *ปริ-*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 5,867 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปริ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริกัลป,ปริกัลป-

[ปะริกันละปะ-] น. ความตรึก, ความดำริ, ความกำหนดในใจ. (ส. ปริกลฺป; ป. ปริกปฺป).
 พจนานุกรมไทย

บริจารก

[บอริจารก] น. คนใช้, คนบำเรอ. (ป., ส. ปริจารก).
 พจนานุกรมไทย

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).
 พจนานุกรมไทย

บริพัตร

[บอริพัด] ก. หมุนเวียน, เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป; สืบสาย. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.
 พจนานุกรมไทย

บริขา

[บอริ-] (แบบ) น. คู, สนามเพลาะ. (ป. ปริขา).
 พจนานุกรมไทย

ปริจาค

[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).
 พจนานุกรมไทย

ปริเฉท

[ปะริเฉด] น. บริเฉท. (ป. ปริจฺเฉท).
 พจนานุกรมไทย

อาจริย,อาจริย-

[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).
 พจนานุกรมไทย

ปริพาชก

[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).
 พจนานุกรมไทย

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด