ค้นเจอ 6,034 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปณช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยาชกะ

[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).

ชว,ชว-

[ชะวะ-] (แบบ) ว. เร็ว, (มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส) เช่น ชวการ ชวกิจ ชวเลข, แผลงเป็น เชาว์ ก็มี.

เวณะ

น. ช่างจักสาน. (ป.; ส. ไวณ).

สมีระ

[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).

สวนะ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

วิเศษณ,วิเศษณ-,วิเศษณ์

[วิเสสะนะ-, วิเสด] (ไว) น. คำจำพวกหนึ่งที่แต่งหรือขยายคำนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์เพื่อบอกคุณภาพหรือปริมาณเป็นต้น เช่น คนดี นํ้ามาก ทำดี ดีมาก. (ส.).

ปัจเวกขณ์

[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).

ประเสบัน,ประเสบันอากง,ประเสบันอากง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).

มาริ

ก. มา. (ช.).

ชัพ

[ชับ] (แบบ) ว. เร็ว. (ป., ส. ชว).

เชาว์

ว. เร็ว. (แผลงมาจาก ป., ส. ชว).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ