ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แปฺร๋น] ว. แปร้น.
[ขะหฺยุบ, -ขะหฺยิบ] ว. กระดุบ ๆ, เต้นดุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น.
[ปะริเทบ] น. ปริเทวะ.
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), พะงาบ พะงาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า. [ไทยขาว งาบ ว่า อ้า, งาบสบ ว่า อ้าปาก (เพื่อหายใจ)].
[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).
น. หน้าหนาว.
น. ประการ. ว. ต่าง.
[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.
ว. อ้าปากงาบ ๆ ด้วยอาการชัก.
ว. มันเป็นเงาวับ, มันปลาบ หรือ มันแผล็บ ก็ว่า.
บ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).