ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
แซบ
"แซบ" เคยเป็นคำบัญญัติตามภาษาถิ่นอีสาน แต่ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เปลี่ยนไปใช้คำว่า "แซ่บ" ตามลักษณะการออกเสียงสระเสียงสั้น (เสียงสระ แ-ะ)
อร่อย
[เพฺริด] ว. งาม, ดียิ่ง.
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ พะงาบ หรือ พะงาบ ๆ ก็ว่า.
ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).
ใช้เข้าคู่กับคำ กระยืด เป็น กระยืดกระยาด.
[ขะหฺยุบ, -ขะหฺยิบ] ว. กระดุบ ๆ, เต้นดุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น.
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), พะงาบ พะงาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า. [ไทยขาว งาบ ว่า อ้า, งาบสบ ว่า อ้าปาก (เพื่อหายใจ)].
[ปฺระสิดทิพาบ] น. ความสามารถที่ทำให้เกิดผลในการงาน.
ปะหลาด, ปลาด
[ผะหฺงาด] ว. สง่า, เด่น, ผาดโผน.
[-โนด] ว. มโนชญ์, เป็นที่พอใจ, งาม. (ส.).