ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้ที่อยู่ในเครื่องทอผ้า สำหรับบิดม้วนผ้าที่ทอแล้ว เรียกว่า ไม้กระสม. (ปาเลกัว).
จาละเม็ด, จาระเม็ด, จรเม็ด, จระเม็ด
[เจียน] ก. จร, ไป, จากไป, เช่น วันเจียรสุดาพินท์ พักเตรศ. (ทวาทศมาส).
น. ด้ายทอที่ตัดจากผ้าทิ้งอยู่ในหูก.
[ทอระ-] (กลอน) ว. พัดหอบเอาไป.
[ทอระ-] (กลอน) ว. นาน; เสียงเอ็ดอึง.
[ทอระ-] (กลอน) ว. ชรอุ่ม, มืด, มืดมัว.
[ทอระมาน] (แบบ) ว. ยังดำรงชีวิตอยู่. (ป.).
[เปสะกาน] (แบบ) น. ช่างหูก, ช่างทอ. (ป.).
[ทอระสองทอระสุม] (กลอน) ก. ซ่องสุม, ประชุมกัน, เช่น ดูทรสองทรสุมผกา. (ม. คำหลวง มหาพน).
น. กรรมวิธีในการทอผ้าอย่างหนึ่ง เอาเชือกมัดด้ายหรือไหมเป็นเปลาะ ๆ ตามลาย แล้วย้อมสี เมื่อทอแล้วจะได้ลวดลายต่าง ๆ ตามที่มัดไว้, เรียกผ้าที่ทอด้วยกรรมวิธีเช่นนั้นว่า ผ้ามัดหมี่, หมี่ ก็เรียก.
[จะระทก, -เทิน] (กลอน) ก. สะทก, สะเทิน, งกเงิ่น; จับจด, โบราณเขียนเป็น จรเทิน ก็มี เช่น อ้าแม่อย่าจองจิตรจรเทิน ศุขเพลินภิรมย์สม. (ดุษฎีสังเวย).