ค้นเจอ 73 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มหินท์

น. พระอินทร์. (ป.).

แม่หินบด

น. แท่งหินสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีร่องด้านข้างโดยรอบ สำหรับบดยา, คู่กับ ลูกหินบด.

ใยหิน

น. แร่ประเภทซิลิเกต โดยมากเป็นแคลเซียมและแมกนีเซียมซิลิเกต ลักษณะเป็นเส้นใย ทนไฟ ใช้ประโยชน์นำไปทำวัสดุทนไฟ และฉนวนความร้อน.

ระโงกหิน

(ถิ่น-อีสาน) น. ชื่อเห็ดชนิด Amanita verna (Bull. ex Fr.) Vitt. ในวงศ์ Amanitaceae ลักษณะคล้ายเห็ดฟางแต่ดอกสีขาว ก้านมีวงแหวน โคนก้านโป่งเป็นกระเปาะ กินตาย.

ระหกระเหิน

ก. ด้นดั้นไปด้วยความลำบาก, เร่ร่อนไปด้วยความลำบากยากเย็น, เช่น ชีวิตของเขาต้องระหกระเหินอยู่ตลอดเวลา, ระเหินระหก ก็ใช้.

ระเหินระหก

ก. ด้นดั้นไปด้วยความลำบาก, เร่ร่อนไปด้วยความลำบากยากเย็น, ระหกระเหิน ก็ใช้.

ลงหิน

ว. เรียกเครื่องใช้ประเภทหนึ่ง เช่น ขัน พาน ทัพพี ที่ทำด้วยทองแดงเจือดีบุก เนื้อเปราะ ว่า เครื่องลงหิน หรือ ทองลงหิน.

ลูกหิน

น. ลูกกลมทำด้วยหินเป็นต้นสำหรับเด็กเล่น.

ลูกหินบด

น. หินแท่งกลมยาวสำหรับบดยา, คู่กับ แม่หินบด.

วาหินี

น. ทัพ, กองทัพ; หมวด; แม่นํ้า, คลอง. (ส.).

สลาเหิน

น. หมากที่ถือกันว่าเมื่อเสกแล้วเป็นตัวแมลงภู่ ทำให้ผู้กินแล้วลุ่มหลงรัก.

สูงชั่วนกเขาเหิน,สูงเท่านกเขาเหิน

(สำ) ว. สูงระดับที่นกเขาบิน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ