อุปสมบัน,อุปสัมบัน
[อุปะ-, อุบปะ-] น. ผู้อุปสมบทแล้ว, ภิกษุ, คู่กับ อนุปสัมบัน ได้แก่ผู้ที่ไม่ได้อุปสมบท คือ สามเณรและคฤหัสถ์. (ป. อุปสมฺปนฺน).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 27 รายการ
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*บัน"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด