ค้นเจอ 35 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*น่า*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน่าง

(ถิ่น-พายัพ) น. อวน, ข่าย; รั้ว, คู.

หน่าย

ก. เบื่อ, จืดจาง, คลายจากความพัวพัน, คลายจากความรัก, มักใช้เข้าคู่กับคำ เบื่อ เป็น เบื่อหน่าย.

หน่ายหนี

ก. จากไปเพราะเบื่อหรือทนไม่ไหวเป็นต้น.

หน่ายแหนง

[หฺน่ายแหฺนง] ก. ระอาเพราะหมางใจหรือแคลงใจเป็นต้น, แหนงหน่าย ก็ว่า.

หมาหัวเน่า

(สำ) น. คนซึ่งเป็นที่รังเกียจของคนอื่นจนไม่สามารถเข้ากับใครได้, คนที่ไม่มีใครรักหรือคบหา.

หัวหน่าว

น. ส่วนของร่างกายอยู่ระหว่างท้องน้อยกับอวัยวะสืบพันธุ์.

เหนื่อยหน่าย

ก. รู้สึกอิดหนาระอาใจ.

เหอะน่า

(ปาก) เถอะน่า, คำประกอบท้ายกริยาแสดงความหมายเป็นเชิงชักชวนหรือวิงวอนเป็นต้น, เฮอะน่า ก็ว่า.

แหนงหน่าย

[แหฺนงหฺน่าย] ก. ระอาเพราะหมางใจหรือแคลงใจเป็นต้น, หน่ายแหนง ก็ว่า.

อุยหน่า,อุ่ยหน่า

(กลอน) อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บเช่นถูกหยิก.

แก๊สไข่เน่า

น. แก๊สพิษชนิดหนึ่ง มีกลิ่นเหม็นเหมือนไข่เน่า มีสูตร H2S เกิดขึ้นจากการเสื่อมสลายของสารอินทรีย์ที่ประกอบด้วยกำมะถัน ในธรรมชาติมักมีปรากฏละลายอยู่ในบ่อนํ้าร้อนและในแหล่งนํ้าแร่บางแห่ง. (อ. hydrogen sulphide).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ