ค้นเจอ 5,770 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ช.พ.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สะตาหมัน

น. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).

หนากาสรี

[หฺนากาสะหฺรี] น. ดอกชบา. (ช.).

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

โมษกะ

[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

โมษะ

[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

โอษฐชะ

(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากริมฝีปาก ได้แก่พยัญชนะวรรค ป คือ ป ผ พ ภ ม และอักษร ว กับสระอุ อู. (ป. โอฏฺช; ส. โอษฺฐฺย).

ปัสสาสะ

น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).

ภุกตเศษ

น. เดน. (ส.; ป. ภุตฺตเสส).

โรษ

ก. เคือง, แค้น. (ส.; ป. โรส).

วศะ

น. อำนาจ, การบังคับบัญชา. (ส.; ป. วส).

ศวาสะ

น. การหายใจ, ลมหายใจ. (ส. ศฺวาส).

อุษณีษ์

น. มงกุฎ; กรอบหน้า. (ส.; ป. อุณฺหีส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ