ค้นเจอ 6,124 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ช.ป.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระเด่น

น. โอรสหรือธิดาของกษัตริย์เมืองใหญ่. (ช.).

วาโมร

[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).

สะตาหมัน

น. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).

หนากาสรี

[หฺนากาสะหฺรี] น. ดอกชบา. (ช.).

ปัจจามิตร

น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).

บัพพาช

[บับพาด] (แบบ) ก. ขับไล่ เช่น พระสญชัยยินราษฎร์ แกล้งบัพพาชกูไกล. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ปพฺพาช).

ประหัตประหาร

ประหัดประหาร, ประหัตถ์ประหาร

ประจุบัน

น. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).

กบ

น. เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว บ ป พ ฟ ภ สะกด ว่า แม่กบ หรือ มาตรากบ.

ทวิช,ทวิช-

[ทะวิด, ทะวิชะ-] (แบบ) น. นก; พราหมณ์. (ป., ส. ทฺวิช ว่า ผู้เกิด ๒ หน).

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ