ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เปิดเผยความชั่ว, ประจาน. (ข. ผฺจาล ว่า ทำให้เข็ดหลาบ).
[ผะเด็ด] ก. ตัด, ขจัด, ขาด. (ข. ผฺฎาจ่).
[พฺรม-] น. ขีดขั้นเขตแดน, แดนต่อแดน. (ข. พฺรํแฎน).
[พะแนก] น. หน้า. (ข. แภนก ว่า ตา); (โบ) แผนก.
[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).
[ระนด] น. คราด. (เทียบ ข. รฺนาส่).
น. ทาง, สาย, แถว, เช่น รุกขราชี. (ป., ส.).
[ละ-] น. แมลงหวี่. (ข. มมาจ ว่า ตัวชีผ้าขาว).
[ละเบง] (กลอน) ก. แต่ง, ประพันธ์. (ข. เลฺบง ว่า การเล่น).
บ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).
ก. วิ่งเล่น. (ข. ละแบง ว่า การเล่น).
น. ผม เช่น พระศกพระพุทธรูป. (ข.).