ค้นเจอ 1,242 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*กระ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระซี้กระซ้อ

ว. อาการที่พูดสนิทชิดเชื้อเพื่อความเสน่หา.

กระซุง

น. พนักงาน, ตำแหน่ง. (พจน). (เทียบ กระทรวง).

กระซุบกระซิบ

ก. พูดกันเบา ๆ.

กระซุ้ม

น. ซุ้ม.

กระซู่

น. ชื่อแรดชนิด Dicerorhinus sumatrensis ในวงศ์ Rhinocerotidae มี ๒ นอ ขนดกกว่าแรดชนิดอื่น เป็นแรดขนาดเล็กที่สุด.

กระเซ,-กระเซ

ใช้เข้าคู่กับคำ กระโซ เป็น กระโซกระเซ.

กระเซ็น

ก. อาการที่ของเหลวเช่นนํ้าเป็นต้นกระเด็นเป็นฝอย.

กระเซอ

ว. เซ่อเซอะ, เร่อร่า, เช่น ผัวเขาจริง ๆ วิ่งกระเซอ. (รามเกียรติ์ พลเสพย์), นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระเซอะ เป็น กระเซอะกระเซอ.

กระเซอะกระเซอ

ก. เซ่อเซอะ เช่น ชังนํ้าหน้าบ้าเคอะกระเซอะกระเซอ. (คาวี).

กระเซอะกระเซิง

ว. อาการที่ซัดเซไปโดยไม่มีที่มุ่งหมายว่าจะไปแห่งไร.

กระเซ้า

ก. พูดรบเร้า, พูดเย้าแหย่.

กระเซ้ากระซี้

ก. พูดรบเร้ารํ่าไรเพื่อให้ได้ตามที่ต้องการ, เซ้าซี้ ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ