ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. ฝ่ายข้างน้อยย่อมแพ้ฝ่ายข้างมาก.
(สำ) น. การยอมแพ้ทำให้เรื่องสงบ การไม่ยอมแพ้ทำให้เรื่องไม่สงบ.
[ชะ-] ก. ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้.
ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.
[ปะราชิด] ก. แพ้. (ป.).
ก. ผิดไปจากอากาศที่เคยคุ้น, แพ้อากาศ.
ก. หมดรูป, ไม่เข้าท่า, ไม่ได้ความ, เช่น แพ้ไม่เป็นท่า.
[อะปะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้. (ป., ส.).
ก. ชนะ, ทำให้เขาพ่ายแพ้. (แผลงมาจาก ชนะ).
ว. ดื้อดึงไม่ยอมแพ้, ดื้อดึงไม่เข้าเรื่อง, ดัน ก็ว่า.
(ปาก) ก. เลิกล้ม, ทำลายลงหมด; แพ้อย่างราบคาบ.
(สำ) ก. ยอมตามโดยไม่ขัดขืน, ยอมแพ้โดยดี.