ค้นเจอ 71 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หน.จล."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ครั้ง

[คฺรั้ง] น. คราว, หน, ที.

ยี่สิบ

ว. จำนวน ๑๐ สองหนรวมกัน.

ร้อยเอ็ดเจ็ดพระนคร,ร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ,ร้อยเอ็ดเจ็ดหัวเมือง

(ปาก) ว. ทั่วทุกแห่งหน.

กระโดดโลดเต้น

ก. อาการที่กระโดดขึ้นลงหลายครั้งหลายหนเพราะความดีอกดีใจเป็นต้น.

บ่อย,บ่อย ๆ

ว. หลายครั้งหลายหนในระยะเวลาไม่สู้นาน.

บางที

ว. บางเวลา, บางคราว, บางครั้ง, บางหน, ลางที ก็ใช้.

ปักษวาหน

[ปักสะวาหน] น. นก.

จลา

[จะ-] (แบบ) น. ธูป, ของหอม; แสงสว่าง, ฟ้าแลบ, เช่น จลาจเลนทร์. (ม. คำหลวง แปลจากคำ คนฺธมาทโน; ส. จล + อจล + อินฺทฺร).

เตื้อ

(ถิ่น-พายัพ) น. ครั้ง, หน, เทือ เทื่อ หรือ เทื้อ ก็ว่า.

ร้อย

ว. จำนวนนับ ๑๐ สิบหนเป็นหนึ่งร้อย (๑๐๐).

หัวระแหง

น. พื้นดินที่แตกระแหง; โดยปริยายหมายความว่า แห่งหน ในความว่า ทั่วทุกหัวระแหง.

เสวยกรรม

(วรรณ) ก. ตาย เช่น หนหลังเกรงแหล่งหล้า พระบาทคิดหนหน้า อยู่เกล้าเสวยกรรมฯ. (ลอ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ