ค้นเจอ 131 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมหวัง

ก. ได้ดังที่หวัง.

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

สาสม

[สา-สม] ว. เหมาะ, สมควร, เช่น ต้องลงโทษให้สาสมแก่ความผิด.

สมณ,สมณ-,สมณะ

[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).

สมถ,สมถ-,สมถะ

[สะมะถะ-] น. การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. ว. มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย. (ป.; ส. ศมถ).

ถูกส่วน

ว. ได้สัดส่วน, สมส่วน.

สมจริงสมจัง

ว. คล้ายกับที่เป็นจริงมาก เช่น เขาเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ได้สมจริงสมจัง.

สมมติฐาน

สมมุดติฐาน

สมมติ หรือ สมมุติ ก็ได้เหมือนกัน

ช่ำใจ

ว. มากพอสมกับที่ใจอยาก.

ผิดหวัง

ว. ไม่สมหวัง, ไม่ได้ดังที่หวัง.

หล่อเหลา

(ปาก) ว. งามสมส่วน.

เจริญสมณธรรม

ก. บำเพ็ญสมณธรรม.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ