ค้นเจอ 111 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สนถ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถเมิน

[ถะเมิน] น. พวก, ทหาร, เหล่า, พรานป่า. (เทียบ ข. เถมิร ว่า ผู้เดิน).

สมถ,สมถ-,สมถะ

[สะมะถะ-] น. การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. ว. มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย. (ป.; ส. ศมถ).

หัตถ,หัตถ-,หัตถ์

[หัดถะ-, หัด] น. มือ; ศอกหนึ่ง; งวงช้าง. (ป.; ส. หสฺต).

บัตรสนเท่ห์

บัตรสนเท่

ทะนุถนอม

ถนุถนอม

จ๋วง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นสนเขา. (ดู สน ๑).

ถเมินเชิง

น. พลเดินเท้า.

ถเมินไพร

น. พรานป่า.

ถล,ถละ

[ถน, ถะละ] (แบบ) น. ที่บก, ที่ดอน. (ป.).

สกรรถ

[สะกัด] น. เรียกคำที่เพิ่มเข้าข้างหลังคำเดิม เมื่อเพิ่มแล้ว มีความหมายคงเดิม หรือหมายถึงพวกหรือหมู่ ว่า คำสกรรถ เช่น อากร (ในคำเช่น นรากร ประชากร) อาการ (ในคำเช่น คมนาการ ทัศนาการ) ชาติ (ในคำเช่น มนุษยชาติ ติณชาติ) ประเทศ (ในคำเช่น อุรประเทศ หทัยประเทศ).

สารัตถ

[สารัดถะ-] น. เนื้อหาหลัก, ใจความสำคัญ, ความคิดสำคัญของเรื่อง.

หัตถศาสตร์

น. วิชาเกี่ยวกับการทำนายจากเส้นลายมือ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ