ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.
[พฺรมมาด] น. ชื่อศรเล่มหนึ่งของพระราม. (ส.).
[เดด, เดชะนะ] (แบบ) น. ลูกศร. (ป., ส.).
ก. เหนี่ยวลง เช่น น้าวกิ่ง, ดึงจนโค้ง เช่น น้าวศร.
น. รังกระสุน, ที่เก็บลูกกระสุนดินดำหรือลูกศร.
[สะรันยู] น. ผู้เป็นที่พึ่ง. (ส. ศรณฺยุ).
[สะระพะ] ว. เสียงดัง, เอ็ดอึง. (ป.; ส. ศรว).
[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).
[สะราวอน] น. เครื่องกำบังลูกศร คือ โล่. (ส.).
[โสกสัน] ก. เป็นทุกข์เดือดร้อนเหมือนถูกศรแทง. (ส.; ป. โสกสลฺล).
[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).
น. ชื่อพิธีชุบศรพรหมาสตร์ของอินทรชิตในเรื่องรามเกียรติ์.