ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[รัด-] น. สาย, เชือก. (ป., ส.).
[รัดตะนา] (กลอน) น. แก้ว.
ว. ร้อน, ระอุ เช่น เถ้ารึง. ก. รัด.
ก. ตวัดรัดให้แน่น เช่น ล็อกคอ ล็อกแขน.
น. ผ้าที่ใช้รัดอกหรือสายที่ถักด้วยด้ายเป็นต้นสำหรับรัดเอวของภิกษุสามเณร, เรียกสั้น ๆ ว่า ประคด, ถ้าใช้รัดอก เรียกว่า ประคดอก, ถ้าใช้รัดเอว เรียกว่า ประคดเอว.
ก. ลูบคลำ, ทั้งเคล้าทั้งคลึง, ลูบคลำกอดรัด.
น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดข้อมือ.
น. กระพัด, สายรัดกูบบนหลังช้าง.
[รัดถะปฺระสาด] น. การปกครองบ้านเมือง.
[สะลิ-] น. การกอดรัด. (ส.).
น. เสื้อชนิดหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ ๔ แขนยาว ช่วงตัวสั้นเสมอบั้นเอว แขนรัด ตัวรัด คอสูง.
น. เครื่องคาดเอวชนิดหนึ่ง, สายรัดเอว.