ค้นเจอ 1,272 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ม.ข."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก ข

[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.

ปักข,ปักข-,ปักข์

[ปักขะ-, ปัก] น. ปักษ์. (ป.; ส. ปกฺษ).

รุกข,รุกข-,รุกข์

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).

เสกข,เสกข-,เสกขะ

[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).

เสข,เสข-,เสขะ

[เสขะ-] น. เสกขะ.

อเสข,อเสข-,อเสขะ

[อะเสขะ-] น. อเสกขะ.

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

ยุพ,ยุพ-

[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).

อัมพ,อัมพ-

[อำพะ-] น. ต้นมะม่วง, ใช้ว่า อัมพพฤกษ์ ก็มี. (ป.; ส. อามฺร).

ฯพณฯ

พณฯ, ฯพณ, พณ

อ่านว่า "พะ-นะ-ท่าน"

เดียง

ก. รู้ เช่น มากูจะไปให้ดลเดียงถนัด. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ข. ฎึง).

สพาบ

[สะ-] ว. พังพาบ เช่น ก็มาให้มึงล้มสพาบ. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ