ค้นเจอ 223 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ฉ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉกฉวย

ก. ยื้อแย่งเอาไปต่อหน้า.

ฉกชิง

ก. แย่งชิงเอาไปซึ่งหน้า.

ฉกรรจ์

[ฉะกัน] ว. ห้าวหาญ เช่น ใจฉกรรจ์, แข็งแรงสมบูรณ์ เช่น วัยฉกรรจ์ ชายฉกรรจ์, รุนแรงอาจถึงตาย เช่น แผลฉกรรจ์.

ฉกรรจ์ลำเครื่อง

(โบ) น. ทหารที่เลือกคัดและแต่งเครื่องรบพร้อมที่จะเข้ารบได้ทันที เช่น พลฉกรรจ์ลำเครื่องแสนหนึ่ง ช้างเครื่องแปดร้อย. (พงศ. เลขา).

ฉกษัตริย์

[ฉ้อกะสัด, ฉอกะสัด] น. กษัตริย์ ๖ พระองค์, ชื่อกัณฑ์ที่ ๑๒ ของมหาชาติ.

ฉกาจ,ฉกาจฉกรรจ์

[ฉะกาด, ฉะกาดฉะกัน] ว. เก่งกาจ, ดุร้าย, กล้าแข็ง.

ฉกามาพจร,ฉกามาวจร

[ฉะกามาพะจอน, ฉะกามาวะจอน] น. สวรรค์ ๖ ชั้น ได้แก่ ๑. จาตุมหาราช หรือจาตุมหาราชิกหรือจาตุมหาราชิกา ๒. ดาวดึงส์ ๓. ยามา ๔. ดุสิต ๕. นิมมานรดี ๖. ปรนิมมิตวสวัตดี. (ป. ฉ + กาม + อวจร).

ฉง

ดู กระฉง.

ฉงน

[ฉะหฺงน] ก. สงสัย, ไม่แน่ใจ, แคลงใจ.

ฉงาย

[ฉะหฺงาย] ก. สงสัย.

ฉงาย

[ฉะหฺงาย] ว. ไกล, ห่าง. (ข.).

ฉทวาร

[ฉะทะวาน] น. ทวารทั้ง ๖ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ