ค้นเจอ 9,940 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ข."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).

พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.

กำจาย

ก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).

จำเลาะ

ก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).

ดำเนียน

(แบบ) ก. ติเตียน. (ข. ฎํเนียล).

เด็จ

ก. ขาด. (ข. ฎาจ่).

ตู

ก. เต้า, ไป. (ข. เทา).

เทา

ก. ไป, ใช้ว่า เต้า ก็มี. (ข.).

ผสม

[ผะ-] ก. รวมกันเข้า. (ข. ผฺสํ).

ระเลิง

ก. โค่น. (ข. รํเลิง).

ทุกข,ทุกข-,ทุกข์

[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).

กังวล

ก. ห่วงใย, มีใจพะวงอยู่. (ข.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ