ค้นเจอ 52 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กาล-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จิรกาล

น. กาลนาน, เวลาช้านาน.

เพรง

[เพฺรง] ว. ก่อน, เก่า, เช่น แต่เพรงกาล.

คริสตกาล

น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.

อัทธ,อัทธ-,อัทธ์,อัทธา,อัทธาน

[อัดทะ-] น. ทาง, ทางไกล, ระยะไกล; กาล, กาลยาวนาน. (ป.; ส. อธฺวนฺ).

ซื้อควายหน้านา ซื้อผ้าหน้าตรุษ

(สำ) ก. ซื้อของไม่คำนึงถึงกาลเวลา ย่อมได้ของแพง, ทำอะไรไม่เหมาะกับกาลเวลา ย่อมได้รับความเดือดร้อน.

ซื้องัวหน้านา ซื้อผ้าหน้าหนาว

(สำ) ก. ซื้อของไม่คำนึงถึงกาลเวลา ย่อมได้ของแพง, ทำอะไรไม่เหมาะกับกาลเวลา ย่อมได้รับความเดือดร้อน.

จีวรทานสมัย

(แบบ) น. สมัยถวายจีวรในจีวรกาล. (ป.).

เพลา

[เพ-ลา] น. กาล, คราว. (ป. เวลา).

กาลัญญู

[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).

ศีตกาล

น. ฤดูหนาว. (ส.; ป. สีตกาล).

เทียรฆราตร

[-คะราด] (แบบ) น. ราตรียาว, กาลนาน. ว. มีราตรียาว, มีกาลนาน. (ส. ทีรฺฆราตฺร; ป. ทีฆรตฺต).

สมัย

[สะไหฺม] น. เวลา, คราว, เช่น สมัยโบราณ สมัยกลาง สมัยปัจจุบัน, มักใช้เข้าคู่กับคำ กาล เป็น กาลสมัย. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ