ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กาลนาน, เวลาช้านาน.
[เพฺรง] ว. ก่อน, เก่า, เช่น แต่เพรงกาล.
น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.
[อัดทะ-] น. ทาง, ทางไกล, ระยะไกล; กาล, กาลยาวนาน. (ป.; ส. อธฺวนฺ).
(สำ) ก. ซื้อของไม่คำนึงถึงกาลเวลา ย่อมได้ของแพง, ทำอะไรไม่เหมาะกับกาลเวลา ย่อมได้รับความเดือดร้อน.
(แบบ) น. สมัยถวายจีวรในจีวรกาล. (ป.).
[เพ-ลา] น. กาล, คราว. (ป. เวลา).
[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).
น. ฤดูหนาว. (ส.; ป. สีตกาล).
[-คะราด] (แบบ) น. ราตรียาว, กาลนาน. ว. มีราตรียาว, มีกาลนาน. (ส. ทีรฺฆราตฺร; ป. ทีฆรตฺต).
[สะไหฺม] น. เวลา, คราว, เช่น สมัยโบราณ สมัยกลาง สมัยปัจจุบัน, มักใช้เข้าคู่กับคำ กาล เป็น กาลสมัย. (ป., ส.).