ค้นเจอ 362 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*เอ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระเอา

(กลอน) ว. กลมกล่อม.

กระเอิก

(กลอน) ว. เอิกเกริก เช่น พลเกรอกกระเออกอึง. (สรรพสิทธิ์).

กระเอิบ

(กลอน) ก. เอิบ, อิ่ม, เช่น เถ้ากระเอิบเรอสมออกแล. (ม. คำหลวง กุมาร).

กอเอี๊ยะ

น. ขี้ผึ้งปิดแผลชนิดหนึ่งแบบจีน. (จ.).

กะเอว

น. เอว เช่น ถวัดเท้าท่าเตะมวย ตึงเมื่อย หายฮา แก้กะเอวขดค้อม เข่าคู้โขยกโขยง. (จารึกวัดโพธิ์),สะเอว ก็ว่า.

กัดหางตัวเอง

(สำ) ว. พูดวนไปวนมา.

กันเอง

ว. เป็นพวกเดียวกัน, สนิทสนมกัน, เช่น ราคากันเอง.

กันเอา

ว. กรรเอา, กลมกล่อม, เช่น สรวญเสียงกันเอาเอา มโนเทพรังรักษ์. (อนิรุทธ์).

กัลเอา

[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).

ขายผ้าเอาหน้ารอด

(สำ) ก. ยอมเสียสละแม้แต่ของจำเป็นที่ตนมีอยู่ เพื่อรักษาชื่อเสียงของตนไว้, ทำให้สำเร็จลุล่วงไป เพื่อรักษาชื่อเสียงของตนไว้.

ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด

(สำ) ว. มีความรู้มากแต่ไม่รู้จักใช้ความรู้ให้เป็นประโยชน์.

คอเป็นเอ็น

(สำ) ว. ขึ้นเสียงเถียงโต้อย่างไม่ยอมลดละ, เถียงเก่ง, เช่น หวงแหนหึงผัวตัวเป็นเกลียว จนเสียงขุ่นเสียงเขียวคอเป็นเอ็น. (คาวี).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ