ค้นเจอ 66 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หนี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เจ้าหนี้

น. เจ้าของหนี้; ผู้ขายเชื่อหรือให้กู้ยืมทรัพย์แก่บุคคลซึ่งเรียกว่าลูกหนี้; (กฎ) บุคคลซึ่งมีมูลหนี้เหนือบุคคลอีกคนหนึ่งซึ่งเรียกว่าลูกหนี้ และมีสิทธิที่จะเรียกให้ลูกหนี้ชำระหนี้ได้.

ดุลชำระหนี้

[ดุน-] น. ความต่างกันระหว่างปริมาณเงินที่ส่งออกนอกประเทศกับปริมาณเงินที่นำเข้ามาในประเทศ.

ตระหนี่

[ตฺระหฺนี่] ว. หวงไม่อยากให้ง่าย ๆ เช่น ตระหนี่ทรัพย์ ตระหนี่ความรู้.

ตระหนี่ตัว

ก. หวงตัว ไม่ยอมให้ใครอุ้ม (ใช้แก่เด็ก).

ตามใจปากมากหนี้

ก. เห็นแก่กินย่อมสิ้นเปลืองมาก.

เต็มเหนี่ยว

ว. เต็มแรง.

ประนอมหนี้

(กฎ) ก. การที่ลูกหนี้ขอทำความตกลงในเรื่องหนี้สิน โดยวิธีขอชำระหนี้แต่เพียงบางส่วน หรือโดยวิธีอื่น.

ปลดหนี้

(กฎ) ก. การที่เจ้าหนี้ยกหนี้ให้แก่ลูกหนี้ อันเป็นเหตุให้หนี้นั้นเป็นอันระงับสิ้นไป.

เป็นหนี้,เป็นหนี้เป็นสิน

ก. ติดค้างเงินผู้อื่น.

ผ่อนหนี้,ผ่อนหนี้ผ่อนสิน

ก. ผ่อนชำระหนี้สินเป็นงวด ๆ.

เผื่อเหนียว

(ปาก) ว. ลักษณะที่ทำไว้มากกว่าที่ต้องการ เช่น ตีเผื่อเหนียว.

มูลหนี้

น. เหตุที่ทำให้เกิดหนี้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ