ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ใช้คำใดคำหนึ่งบ่อย ๆ จนเป็นนิสัย.
ก. อวดแสดงคารม.
ว. ใช้ประกอบกริยาพูดหรือกล่าว หมายความว่า พูดได้สนิทปาก, พูดได้อย่างไม่กระดากปาก ไม่อ้อมแอ้ม, บางทีก็ใช้ว่า เต็มปากเต็มคอ หรือ เต็มปากเต็มคำ.
ว. สะดวกปาก, โดยไม่กระดากปาก, (ใช้แก่กริยาพูด).
ว. อร่อย.
(สำ) ก. พูดไม่ออกเพราะเกรงจะมีภัยแก่ตนหรือผู้อื่น.
ก. ล้างปากด้วยอาการที่อมนํ้าแล้วบ้วนออกมา.
ก. ทำปากยื่นบอกใบ้ให้รู้.
ก. แสยะปากทำอาการรังเกียจเป็นต้น.
ก. แย้มปากพูดออกมา (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าปริปากบอกใครนะ.
(สำ) น. คนที่พูดพล่อยจนได้รับอันตราย.
(สำ) ว. ง่าย, สะดวก.