ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. บิดเชือกหรือตอกให้เขม็งจนขอดเป็นปม.
น. ชั้นเชิง เช่น ทำจริตกระบิดกระบวนสะบิ้งสะบัด. (ม. ร่ายยาว ชูชก), กระเบ็ดกระบวน ก็ใช้. ก. แกล้งทำชั้นเชิงเหมือนไม่เต็มใจ เช่น อย่ากระบิดกระบวนนักเลย.
น. ระเบียบ, หมู่. (แผลงมาจาก กบิล).
(กลอน) ก. เบิก เช่น ปรดิพหุลดุลยปรดิมุข หุลดุลยอุกกลุก ก็เกริกกระเบิกหาวหบ. (อนิรุทธ์).
(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.
น. ของที่เป็นแผ่นเล็ก ๆ, ลักษณนามบอกสัณฐานสำหรับที่ดินน้อย ๆ แปลงหนึ่ง ๆ ว่า กะบิ้งหนึ่ง ๆ.
น. ระเบียบ, หมู่. (ดู กบิล ๒).
น. วัตถุระเบิดที่วางดักไว้ เมื่อไปเหยียบหรือกระทบเข้าก็จะระเบิดทันที.
(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).
น. ผ้าปิดของลับ. (ส. เกาปิน; ป. โกปิน).
[-บิน] น. ชื่อแหวนคู่กับสายธุรำในพิธีพราหมณ์.
(สำ) น. บริเวณที่มีอาคารบ้านเรือนหนาแน่นแออัด.