ค้นเจอ 141 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*บิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระบิด

ก. บิดเชือกหรือตอกให้เขม็งจนขอดเป็นปม.

กระบิดกระบวน

น. ชั้นเชิง เช่น ทำจริตกระบิดกระบวนสะบิ้งสะบัด. (ม. ร่ายยาว ชูชก), กระเบ็ดกระบวน ก็ใช้. ก. แกล้งทำชั้นเชิงเหมือนไม่เต็มใจ เช่น อย่ากระบิดกระบวนนักเลย.

กระบิล

น. ระเบียบ, หมู่. (แผลงมาจาก กบิล).

กระเบิก

(กลอน) ก. เบิก เช่น ปรดิพหุลดุลยปรดิมุข หุลดุลยอุกกลุก ก็เกริกกระเบิกหาวหบ. (อนิรุทธ์).

กล้านักมักบิ่น

(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.

กะบิ้ง

น. ของที่เป็นแผ่นเล็ก ๆ, ลักษณนามบอกสัณฐานสำหรับที่ดินน้อย ๆ แปลงหนึ่ง ๆ ว่า กะบิ้งหนึ่ง ๆ.

กะบิล

น. ระเบียบ, หมู่. (ดู กบิล ๒).

กับระเบิด

น. วัตถุระเบิดที่วางดักไว้ เมื่อไปเหยียบหรือกระทบเข้าก็จะระเบิดทันที.

กำบิด

(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).

เกาบิน

น. ผ้าปิดของลับ. (ส. เกาปิน; ป. โกปิน).

เกาบิล

[-บิน] น. ชื่อแหวนคู่กับสายธุรำในพิธีพราหมณ์.

ไก่บินไม่ตกดิน

(สำ) น. บริเวณที่มีอาคารบ้านเรือนหนาแน่นแออัด.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ