ค้นเจอ 23 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*บาด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บาดทะพิษ

น. แผลที่ตัวเชื้อโรค Streptococciเข้าไป ทำให้เลือดเป็นพิษ.

บาดทะยัก

น. โรคที่เกิดจากตัวเชื้อโรคบาดทะยัก (Clostridium tetani) เข้าสู่แผล ทำให้มีอาการกระตุก และชักแข็ง หลังแอ่น โดยมากถึงตาย.

บาดแผล

น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.

บาดเสี้ยนบาดหนาม

น. แผลที่ถูกเสี้ยนหนามยอกแล้วกลายเป็นพิษ ทำให้มีอาการปวดผิดปรกติ.

บาดหมาง

ก. โกรธเคืองกัน, หมองใจกัน, ผิดใจกัน.

บาดหมาย

(โบ) น. บัตรหมาย.

บาดหู

ก. ขัดหู, ระคายหู, ทำให้ไม่สบอารมณ์, (ใช้แก่คำพูดหรือกริยาพูด).

บาดไหม

(โบ) ก. ปรับ.

บาดาล

น. พื้นที่ใต้ระดับผิวดินลงไป, เรียกนํ้าที่สูบจากใต้ดินที่ลึกไม่ตํ่ากว่า ๑๐ เมตรว่า นํ้าบาดาล; นาคพิภพ เป็นที่อยู่ของนาค. (ป. ปาตาล).

ระบาด

ว. แพร่ไปอย่างรวดเร็ว, แพร่ไปอย่างกว้างขวาง, แพร่ไปทั่ว, เช่น ข่าวลือระบาด, ลักษณะของโรคติดต่อที่แพร่ไปอย่างรวดเร็วและกว้างขวางเป็นคราว ๆ ไป, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคระบาด เช่น อหิวาตกโรคเป็นโรคระบาดชนิดหนึ่ง.

สินระบาด

น. ทรัพย์ของผู้ตายที่กระจัดกระจายอยู่.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ