ค้นเจอ 38 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*จะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แจะ

ก. แตะ, กระทบ, ประกบกัน, (ใช้เฉพาะการเล่นอย่างเล่นโยนหลุม โดยโยนสตางค์หรือเบี้ยให้ไปแตะหรือประกบกัน), ภาษาปากใช้ว่า กบแจะ ก็มี; แตะต้อง เช่น มือไปแจะหน้าขนม.

แจะ

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เคี้ยวหมากแจะ ๆ.

ติดจะ

ว. ค่อนข้าง, ใกล้ข้าง, เช่น เห็นรอยขาดอยู่นิดติดจะเก่า. (อิเหนา).

แทนที่จะ

สัน. ใช้ในความที่ขัดแย้งกัน เช่น แทนที่จะเขียนอย่างนั้น เขากลับเขียนอย่างนี้.

เบญจ,เบญจ-,เบญจะ

[เบนจะ-] ว. ห้า, ลำดับที่ ๕ เช่น นาเบญจะ หัวเมืองเบญจะ มาตรา ... เบญจะ. (ป. ปญฺจ; ส. ปญฺจนฺ), มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส.

ปปัญจ,ปปัญจ-,ปปัญจะ

[ปะปันจะ-] (แบบ) น. ความเนิ่นช้า, ความนาน. ว. เนิ่นช้า. (ป.).

แป้งกระแจะ

น. แป้งที่ผสมผงกระแจะ ใช้ละลายน้ำ สำหรับทาหรือเจิม.

พอที่จะ

ว. ควรที่จะ เช่น พอที่จะได้ เลยไม่ได้.

พาหุสัจจะ

น. ความเป็นผู้ได้ยินได้ฟังมาก, ความเป็นผู้ได้ศึกษาเล่าเรียนมาก. (ป.).

มักจะ

ว. โดยมาก, ค่อนข้าง, เช่น คนเกิดวันศุกร์มักจะปากหวาน.

มัจจะ

น. ผู้ที่ต้องตาย ได้แก่พวกมนุษย์ ดิรัจฉาน. (ป.).

มุ่งแต่จะ

ก. มุ่งเฉพาะจะ เช่น เขามุ่งแต่จะทำงาน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ