ค้นเจอ 42 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ขน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แขน

น. อวัยวะที่ต่อจากไหล่ทั้ง ๒ ข้าง, (ราชา) เรียกอวัยวะตั้งแต่ศอกไปถึงไหล่ว่า พระพาหา ตั้งแต่ศอกไปถึงมือว่า พระกร; เรียกสิ่งที่ยื่นออกไปจากส่วนใหญ่เหมือนรูปแขน เช่น แขนเสื้อ ไม้เท้าแขน.

แขน

น. เรียกสายเสื้อชั้นในของผู้หญิง.

แขยงแขงขน

ก. สะอิดสะเอียนจนขนลุก.

โขน

น. การเล่นอย่างหนึ่งคล้ายละครรำ มักเล่นเรื่องรามเกียรติ์ โดยผู้แสดงสวมหัวจำลองต่าง ๆ ที่เรียกว่า หัวโขน.

โขน

น. ไม้ที่ต่อเสริมหัวเรือท้ายเรือให้งอนเชิดขึ้นไป เรียกว่า โขนเรือ; เรียกเรือชนิดหนึ่งที่มีโขนว่า เรือโขน เช่น เรือโขนขนาดใหญ่น้อย เหลือหลาย. (ลิลิตพยุหยาตรา); ส่วนสุดทั้ง ๒ ข้างของรางระนาดหรือฆ้องวงที่งอนขึ้น.

ควงแขน

ก. เอาแขนคล้องกัน.

จองหองพองขน

ว. เย่อหยิ่งแสดงอาการลบหลู่.

จับมือถือแขน

(สำ) ก. ฉวยโอกาสล่วงเกินหญิงด้วยการจับมือจับแขนในเชิงชู้สาว.

เต้นเขน

ก. อาการเต้นของพลรบที่เป็นมนุษย์ ยักษ์ และลิง ที่ออกเต้นเป็นจังหวะเข้ากับปี่พาทย์ในการเล่นโขนเมื่อเวลาเริ่มยกทัพ.

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

ท้องแขน

น. ส่วนของแขนด้านใน มีลักษณะโค้งนูน.

ทองต้นแขน

น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดต้นแขน, พาหุรัด ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ