ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).
น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).
น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).
ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).
[คุบติ] (แบบ) น. การรักษา, การคุ้มครอง, การปกครอง. (ส.; ป. คุตฺติ).
[ทีบ, ทีปะ] (แบบ) น. เกาะ; แสงไฟ. (ป., ส.).
[เทบบอดี] น. เจ้าแห่งเทวดา, พระอินทร์. (ส.).
[บาบกำ] น. บาป. (ส. ปาปกรฺม; ป. ปาปกมฺม).
[ปฺระสิดทิพาบ] น. ความสามารถที่ทำให้เกิดผลในการงาน.
[ลุบทะกะ] (แบบ) น. นายพราน. (ส.; ป.ลุทฺทก).
[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).
[อุสุพะราด, อุสุบพะราด] น. พญาวัว.