ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺล้อง] น. ช่วงระยะระหว่างข้อของไม้ไผ่หรืออ้อย ฯลฯ, โดยปริยายใช้เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอปล้อง คือ คอที่มีริ้วรอยเห็นเป็นปล้อง ๆ.
ฆรวาส, ฆารวาส, -วาท
ปางสดุ้งมาร
พระเครื่อง
(แบบ) น. เสื้อ. (ป., ส.).
น. ชั้นเชิงในทางกาม. (ส.).
[-สอน] (แบบ) น. ควาย. (ส.).
น. เด็กหญิง. (ป., ส.).
(แบบ) น. เรือนยอด. (ป., ส.).
น. เกาทัณฑ์. (ป., ส.).
[-สน] ว. ฉลาด. (ส.).
ดู สกรรถ.
น. ขี้. (ป., ส.).