ค้นเจอ 16,740 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ข.ก.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จังกวด

(กลอน) ว. บ้า เช่น เฒ่าจังกวดกามกวน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. ฉฺกวต).

ขจอก

[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).

ตระชัก

[ตฺระ-] ว. เย็น, บางทีใช้ ตระจัก ตามเสียงเขมร. (ข. ตฺรชาก่).

สพาบ

[สะ-] ว. พังพาบ เช่น ก็มาให้มึงล้มสพาบ. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข.).

อวิญญาณก,อวิญญาณก-

[อะวินยานะกะ-, อะวินยานนะกะ-] ว. ไม่มีวิญญาณ, ไม่มีชีวิต, ไม่มีจิตใจ. (ป.).

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

วณบัตร,วณพันธน์

น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

กระแอบ

ดู ตะขาบ ๑. (ข. แกฺอบ).

ขมุม

[ขะหฺมุม] น. ผึ้ง. (ข. ฆฺมุ ํ).

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).

ขลา

[ขฺลา] น. เสือ. (ข. ขฺลา).

ถนำทึก

น. นํ้ายา. (ข. ถฺนำ ว่า ยา).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ