ค้นเจอ 246 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

(สำ) ว. หยิบหย่ง, ทำอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.

เหยียบจมูก

ก. บังอาจลบเหลี่ยม.

เหยียบถ้ำเสือ,เหยียบถิ่นเสือ

ก. เข้าไปในแดนผู้มีอิทธิพลโดยไม่แสดงความยำเกรง.

เหยียบย่าง

ก. เข้าไปสู่, เดินเข้าไป, ย่างเข้าสู่, ย่างเหยียบ ก็ว่า.

เหยียบย่ำ

ก. ละเมิดให้เสียหาย, ย่ำยีด้วยความดูถูก เช่น อย่าเหยียบย่ำคนจน. น. เอกสารซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่อนุญาตให้จับจองที่ดินว่างเปล่า มีเงื่อนไขให้ทำประโยชน์ในที่ดินนั้น เรียกว่า ใบเหยียบยํ่า.

เหยียบเรือสองแคม

(สำ) ก. ทำทีเข้าด้วยทั้ง ๒ ฝ่าย.

เหยี่ยว

น. ชื่อนกในวงศ์ Accipitridae ปากงุ้มและคม ขาและนิ้วตีนแข็งแรงมาก เล็บยาวแหลม ปีกแข็งแรง บินร่อนได้นาน ๆ ส่วนใหญ่ล่าสัตว์กินเป็นอาหาร มีหลายชนิด เช่น เหยี่ยวขาว หรือ เหยี่ยวปักหลัก (Elanus caeruleus) เหยี่ยวแดง (Haliastur indus) เหยี่ยวรุ้ง (Spilornis cheela).

เหยี่ยวข่าว

(ปาก) น. นักข่าว, คนที่หาข่าวได้รวดเร็วเป็นพิเศษ.

เหยื่อ

[เหฺยื่อ] น. อาหารที่ใช้ล่อสัตว์; เครื่องล่อ; ตัวรับเคราะห์ เช่น เหยื่อกระสุน.

เหยือก

[เหฺยือก] น. ภาชนะใส่น้ำเป็นต้น มีขนาดใหญ่และสูงกว่าถ้วย มีหูอยู่ข้าง ๆ ข้างเดียว.

แหย

[แหฺย] ว. อาการที่ไม่สู้ใครหรือเก้ออาย.

แหย่

[แหฺย่] ก. เอานิ้วมือหรือปลายไม้เป็นต้นแยงเข้าไป; เย้า, ทำให้เกิดความรำคาญหรือไม่สงบอยู่ได้; ลองดูชั้นเชิง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ