ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ว. หยาบคาย เช่น ชาติอ้ายขี้จาบปราบเพื่อนบ้าน. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).
(ปาก) น. ข้าวลีบ เช่น ชาวนาคัดเอาขี้ลีบออก.
(ปาก) ว. ใช้เปรียบของที่เล็กน้อย.
น. ผ้าที่ทอควบกับทองแล่งเป็นริ้ว ๆ ตามยาว. (อิหร่าน).
[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
[ขะเหฺยิบ] ก. ขยับเลื่อนไปเล็กน้อย.
[-ขะหฺยาบ] ว. พะเยิบพะยาบ.
ก. ประพฤติสงบจิตใจอยู่ในที่สงัดตามลัทธิคริสต์ศาสนา.
ก. เข้าเกณฑ์ที่กำหนดไว้, ได้รับคัดเลือกไว้.
(ถิ่น) ว. ดอน, เขิน.
น. เหล็กที่ทำเป็นหมุดแหลมโค้งอย่างเขี้ยวของตะขาบสำหรับตอกเพลาะกระดานยึดให้แน่นสนิท, ตะปลิง ตัวปลิง หรือ ปลิง ก็เรียก; ชายผ้าสังฆาฏิของพระพุทธรูปในสมัยเชียงแสนและสุโขทัย มีลักษณะปลายผ้าย้อยต่ำแหลมลงมา ๒ ด้าน ปลายขมวดเข้าหากันคล้ายเขี้ยวของตะขาบ มีช่องตอนกลางยกสูง.
น. กำลัง, อำนาจ, ความเก่ง, เช่น ถอดเขี้ยวเล็บ หมดเขี้ยวเล็บ กองทัพต้องมีเขี้ยวเล็บ.