ตัวกรองผลการค้นหา
เบญจม,เบญจม-
หมายถึง[เบนจะมะ-] ว. ครบ ๕, ที่ ๕. (ป. ปญฺจม).
ปฐพี
หมายถึง[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).
ปถพี
หมายถึง[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).
ประชา
หมายถึงน. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).
ประดาก
หมายถึงน. ธงผืนผ้า. (ส. ปตาก; ป. ปฏาก).
ประพุทธ์
หมายถึงก. ตื่นจากหลับ คือมีสติ; รู้ทั่ว. (ป. ปพุทฺธ).
ปัฏ
หมายถึง[ปัด] (แบบ) น. ผืนผ้า, แผ่นผ้า. (ป. ปฏ).
พิปริต
หมายถึง[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).
เฉียง
หมายถึงน. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
เชี่ยม
หมายถึงน. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ตางัว
หมายถึงน. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
บังโกรยตัวผู้,บังโกรยตัวเมีย
หมายถึง[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).