ค้นเจอ 507 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "-คต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศีต,ศีต-

[สีตะ-] ว. หนาว, เย็น, เย็นเยือก. (ส.; ป. สีต).

เศวดงค์

[สะเหฺวดง] ว. มีตัวขาว. (ส. เศฺวต + องฺค).

สักฏะ,สักตะ

[สักกะตะ] (แบบ) น. ภาษาสันสกฤต. (ป. สกฺกฏ, สกฺกต).

สังขตธรรม

น. สิ่งที่มีปัจจัยปรุงแต่งขึ้น. (ป. สงฺขต + ส. ธรฺม).

คะค้อย

(กลอน) ก. เดินไม่ขาดตอน, โบราณเขียนเป็น คค้อย ก็มี เช่น คค้อยไปซุ่มซ่อน ดูศึกผ่อนพลเดอร. (ตะเลงพ่าย).

ภุชคะ,ภุชงค์,ภุชงคมะ

[พุชะคะ, พุชง, พุชงคะมะ] น. งู, นาค. (ป., ส.).

คะไขว่

[-ไขฺว่] (กลอน) ว. ขวักไขว่, สับสน, โบราณเขียนเป็น คไขว่ ก็มี เช่น ขว้างหอกซรัดคไขว่ ไล่คคลุกบุกบัน. (ตะเลงพ่าย).

พสก,พสก-

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

วิปโยค

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

คณาจารย์

[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).

พิลาป

ก. รํ่าไรรำพัน, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, บ่นเพ้อ. (ป., ส. วิลาป).

สัมปโยค

[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ