ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เปล่งเสียงพูด, เริ่มพูด. ว. คำออกเสียงใช้ในความเพื่อให้ทาย เช่น นกอะไรเอ่ย.
[โจดจัน] ก. พูดอึง, พูดกันเซ็งแซ่, เล่าลือกันอื้ออึง, [[จรรโจษ]] หรือ [[จันโจษ]] ก็ใช้.
ว. อาการพูดอย่างตวาดหรืออย่างกระแทกเสียง.
ว. เสียงพูดจู๋จี๋ระหว่างคู่รักเป็นต้น.
ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.
คำรับด้วยความอ่อนน้อมอย่างยิ่ง (ใช้พูดกับผู้ใหญ่).
ก. พูดแย้งขวางเข้ามา, ไม่ให้ทำได้โดยสะดวก.
น. ข่าวที่พูดกันทั่วไป แต่ยังไม่มีอะไรยืนยันได้แน่นอน.
เป็นคำเริ่มที่ภิกษุสามเณรพูดกับสุภาพชน และเป็นคำรับ.
(กลอน) ก. พูดอึง, เล่าลือกันอื้ออึง.
ก. พูดทึกทักเอาราวกับเป็นจริง.
(โบ) ก. ซุบซิบพูดจากัน, กระซิบกัน.