ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะ-] (โบ) น. ชื่อกรมการปกครองในกระทรวงมหาดไทย, เขียนเป็น พลัมภัง พลำภังค์ ก็มี.
[พัดสะ-] น. ชื่อหวายชนิดหนึ่งใหญ่กว่าหวายตะค้า. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อต้นไม้ ดอกหอมเหมือนพิกุล แต่ดอกใหญ่. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อเถาวัลย์ป่าชนิดหนึ่ง มีใบใหญ่, ย่านทราย ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อเถาวัลย์ป่าชนิดหนึ่ง มีใบใหญ่, ย่างทราย ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).
หกคเมน, หกคะเมร
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.
ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).