ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[หฺนวก] ว. อาการที่หูขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง.
(ปาก) ก. ตัดลงอย่างมาก เช่น บทความนี้ถูกหั่นแหลก. ว. เต็มที่ เช่น สู้กันหั่นแหลก.
[โหฺม่] (ปาก) ก. โผล่. ว. โด่ เช่น นั่งหัวโหม่.
[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.
[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.
[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.
[ทาดสะถูบ] น. ธาตุเจดีย์.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
[-รุบเพด] น. ฤคเวท. (ป.).
[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).
[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).
ว. ชดช้อย.