ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 246 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหยา

[เหฺยา] ก. ยั่วให้โกรธ.
 พจนานุกรมไทย

เหย่า,เหย่า ๆ

[เหฺย่า] ว. อาการที่วิ่งอย่างช้า ๆ หรือเดินอย่างเร็ว.
 พจนานุกรมไทย

เหย้า

[เย่า] น. เรือน, บ้านเรือน, ครอบครัว, มักใช้เข้าคู่กับคำ เรือน เป็น เหย้าเรือน, เขียนเป็น หย้าว ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

เหยาะ

ก. หยอดหรือหยดลงแต่น้อยตามต้องการ.
 พจนานุกรมไทย

เหยาะ ๆ

ว. อาการที่วิ่งช้า ๆ.
 พจนานุกรมไทย

เหยาะแหยะ

[-แหฺยะ] ว. ย่อหย่อน, ทำเป็นเล่น, ไม่เอาจริงเอาจัง, เช่น ทำงานเหยาะแหยะ.
 พจนานุกรมไทย

เหยิง

[เหฺยิง] ว. ยุ่ง, รุงรัง, มักใช้เข้าคู่กับคำ ยุ่ง เป็น ยุ่งเหยิง.
 พจนานุกรมไทย

เหยิบ ๆ

[เหฺยิบ] ว. เยิบ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

เหยียด

[เหฺยียด] ก. ทำสิ่งที่งออยู่ให้ตรง เช่น เหยียดเส้นลวด; ยาวตรงออกไปเต็มขนาด เช่น เหยียดแขน เหยียดขา; ในวิธีเลขโบราณว่า ลบออก เช่น เหยียดนพเป็นเอก คือ เอา ๙ ลบ ๑๐ เหลือ ๑; ดูถูก เช่น เหยียดผิว. ว. ยาวตรงออกไปเต็มขนาด ในคำว่า ยาวเหยียด.
 พจนานุกรมไทย

เหยียดผิว

ก. ดูถูกคนชาติอื่นที่มีสีผิวต่างกับเชื้อชาติตน (มักใช้แก่พวกผิวขาวเหยียดพวกผิวดำ).
 พจนานุกรมไทย

เหยียดหยาม

ก. ดูหมิ่น.
 พจนานุกรมไทย

เหยียบ

[เหฺยียบ] ก. วางเท้ากดลงไปบนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง; โดยปริยายหมายความว่า ปกปิด เช่น พูดแล้วเหยียบเสีย. ว. เกือบ เช่น เหยียบร้อย.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด