ค้นเจอ 333 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*พล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พลีกรรม

[พะลีกำ] น. การบูชา, พิธีบูชา.

พลีมุข

[พะลี-] น. ลิง. (ส. พลีมุข ว่า หน้าย่น).

พลุ

[พฺลุ] น. ดอกไม้เพลิงชนิดหนึ่ง บรรจุดินปืนในกระบอกไม้ไผ่ เมื่อจุดมีเสียงระเบิดดังคล้ายเสียงปืน, โดยอนุโลมเรียกดอกไม้เพลิงอย่างอื่นที่จุดมีเสียงระเบิดดังเช่นนั้นว่า พลุ. ว. ฟุ, ฟ่าม, ไม่แน่น.

พลุก

[พฺลุก] น. งาช้าง. (ข. ภฺลุก).

พลุก

[พฺลุก] ว. พลุ่ง.

พลุ่ก

[พฺลุ่ก] ว. พลุ่งขึ้นมา.

พลุกพล่าน

[พฺลุกพฺล่าน] ก. เกะกะ, ขวักไขว่, เกลื่อนกล่น. ว. อาการที่เคลื่อนไหวขวักไขว่ไม่เป็นระเบียบ เช่น เดินพลุกพล่าน วิ่งพลุกพล่าน แล่นพลุกพล่าน.

พลุ่ง

[พฺลุ่ง] ก. อาการที่ไอน้ำหรือควันดันตัวพุ่งออกมาโดยแรง เช่น น้ำเดือดไอน้ำพลุ่งขึ้นมา ไฟไหม้ควันพลุ่งขึ้นมา, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น โทสะพลุ่งขึ้นมา อารมณ์เดือดพลุ่ง.

พลุ่งพล่าน

[-พฺล่าน] ก. บันดาลโทสะจนนั่งไม่ติด.

พลุ้น

[พฺลุ้น] ว. อ่อน (ใช้แก่มะพร้าวที่กะลายังไม่แข็ง).

พลุ่มพล่าม

[พฺลุ่มพฺล่าม] ว. ยุ่มย่าม, ซุ่มซ่าม, ตะกรุมตะกราม.

พลุ่ย

[พฺลุ่ย] ว. ง่าย, ลุ่ย, หลวมเข้าไป.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ