ค้นเจอ 6,282 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สขร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

จุนทการ

[จุนทะกาน] (แบบ) น. ช่างกลึง. (ป.; ส. กุนฺทกร).

ดารกะ

[-ระกะ] (แบบ) น. ดาว, ดวงดาว. (ป., ส. ตารกา).

ธรณีศวร

น. ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. ธรณี + อิศฺวร).

พัทร

[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).

พิระ

น. ผู้เพียร, ผู้กล้า, นักรบ. (ป., ส. วีร).

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

วรงค์

[วะรง] น. “ส่วนสำคัญของร่างกาย” คือ หัว. (ส. วร + องฺค).

วิทูร

ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป., ส. วิทุร).

ศิร,ศิร-,ศิระ

[สิระ-] น. หัว, ยอด, ด้านหน้า. (ส. ศิรสฺ; ป. สิร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ